Recente ontwikkelingen in vormgeefland!

Al deze melodramatische gedachten hebben mij er weer van overtuigd dat mijn trouwe lezers een stukje uit mijn leven als vormgever verdienen. Dus hup in de pen, of nujah, toetsenbord en breng wat nieuws over PRORENS. 

Laatst gaf iemand aan dat ik een blaaskaak was. Dat ik te hoge verwachtingen heb van het leven en dit te vaak deel met anderen. Ik denk niet dat je "te hoge" verwachtingen kan hebben van het leven. Zelf weet ik ook wel dat ik veel verwacht van het leven, maar mijn filosofie is dat wanneer je dit doet, en je het net niet helemaal haalt, je alsnog een stuk verder bent dan iemand die geen, of weinig, verwachtingen heeft. Ook denk ik niet dat ik opschep over de dingen die ik doe, beloofd krijg, of meemaak. Ik vertel de dingen zoals ze zijn, of zoals ik ze gehoord heb. Dat dit overkomt alsof ik opschep, kan ik niks aan doen. Het gebeurt nu eenmaal, en kan hier niet anders dan enthousiast over raken. 

Natuurlijk zijn momenten dat het leven anders loopt dan verwacht. Afspraken die niet nagekomen worden, zaken die anders lopen, klanten die verdwijnen uit je leven. Maar dat neemt niet weg dat het had kunnen lopen zoals het ooit uitgestippeld was. Veranderingen horen nu eenmaal bij het leven, hierdoor is de ervaring niet verloren, maar helpt deze je de volgende keer een betere beslissing te maken of juist bepaalde zaken verder uit te zoeken. What doesn't kill you, makes you stronger. Iets waar ik voor 100% achter sta.

Toch merk ik dat de uitspraak "blaaskaak" mij enigszins raakt. Ik heb een aantal keren flink moeten terug spiegelen op wat ik doe, zeg en hoe ik overkom. Ben ik dan echt zo'n verwaande kwast en pathologische leugenaar? Na flink wat soulsearching weet ik nu van niet. Ik heb een periode gehad waar ik na mijn afstuderen een jaar heb moeten zoeken naar een baan als vormgever. Teleurstelling na teleurstelling kreeg ik, wanneer ik na 80+ sollicitatie brieven nog geen werk had. Tot ik toevalligerwijs op de Trust site kwam, opzoek naar een driver voor mijn webcam, en zag dat zij daar creatief DTP'ers zochten. Hier werd ik aangenomen en kon mijn reis naar mijn droom, om top vormgever te worden, beginnen. 

Door een jaar teleurstellingen word je hard, krijg je een instelling "eerst zien, dan geloven" en raak je je enthousiasme voor bepaalde zaken kwijt. Mijn vriend wees mij hier ooit eens op. Hij gaf aan dat de voorpret bijna net zo leuk kan zijn als de pret itself. Dat ik best enthousiast mag worden over zaken die nog niet 110% waarheid zijn. 

Daar heb ik nog steeds moeite mee, maar als er dan iets voorkomt wat mij echt het delen waard lijkt, ben ik nu wel geneigd dit te doen. Ik merk dat dit mij helpt mooie dingen te maken en meer mijn best te doen voor dat bepaalde project.

Kortom, mijn sterke mening, mijn instelling tot bepaalde zaken, mijn manier van doen, is misschien onconventioneel maar hebben mij wel gebracht waar ik nu ben. Mijn bedrijfje groeit met de dag, breidt zich op steeds meer vlakken uit, zo heb ik laatst mijn eerste commercial geschoten, en blijf ik enthousiast over mijn ontwikkelingen. Ik blijf wie ik ben, zeg wat ik doe deel mijn ervaringen met anderen. 

Ik weet dat ik niet alles in de hand kan houden, dat de wereld niet alleen draait om PRORENS heen, als dat zo was, was ik nu al ruler of the world. Als je samenwerkt met andere partijen kan je de toekomst nooit voorspellen, maar dit mag nooit betekenen dat je hierdoor je enthousiasme voor een project moet verliezen of je mening moet bijstellen. Trots is een delicaat iets. Teveel trots kan ervoor zorgen dat je mening en judgement vertroebelt. Te weinig trots maakt je een 1 in dozijn vormgever. Trots is iets wat je moet verdienen en moet krijgen van anderen. Maar trots is ook iets wat je mag laten zien. Dus hierbij: Ik ben trots op de ontwikkelingen die ik tot nu toe heb meegemaakt, en ga nog trotser zijn op de dingen die nog gaan komen!